Violetta Malinowska ...a skrzydła cię poniosą...
  Życie.
 
Życie...



 
Życie to sztuka, którą sam tworzysz...

Tworzyć to gotować obiad,
Malować obraz,
Nie krzyczeć kiedy w środku nie można wytrzymać,
Pisać co serce dyktuje,
Sprzątać pokój,
Umieć odpoczywać,
Czasem poleniuchować
Mieć do życia dystans
T w o r z y ć
Czy to nie wszystko jedno
Iść ulicą
Robić zakupy
Odebrać z przedszkola dziecko
Mieć cierpliwość
Uśmiech życzliwy
Choć wcale się nie chce
Uśmiechać, być miłym i dobrym
- Życie to sztuka, którą sam tworzysz...





D R O G A

Ta droga jest trudna
Prowadzi gdzieś w dal
Jest ciężka i żmudna
Często twarda jak stal.

Każdy tę, drogę przemierzy,
Nikt jej nie pominie.
U kresu ktoś ją zmierzy
I powie, czy słuszna była, czy nie.

Jak tę drogę przemierzysz?
To zależy tylko od ciebie;
Czy życie swe sprzeniewierzysz,
Czy też je składnie ułożysz sobie.

 




DO Ż Y C I A

Życie, czymże jesteś ?
Czy drogą, prostą czy krzywą ?
Życie, czymże jesteś ?
Czy chmurą ciemną, czy burzą ?

Może obłoczkiem błękitnym,
A może słonecznym promieniem
Może deszczem rzęsistym,
A może tylko wspomnieniem.

Tak myśląc o życiu wciąż czekam,
Czy mi odpowie ?
Dosiedzę może starości, a ono
Wtedy mi powie:

Życie, czymże ja jestem ?
Jestem młodości smugą.
Życie, czymże ja jestem ?
Jestem udręka długą.

Może obłoczkiem błękitnym,
A może słonecznym promieniem,
Może deszczem rzęsistym,
A może tylko wspomnieniem...



Recepta

Jaki jest sposób
na życie – recepta
by dobrze przeżyć
nie byle jak przetrwać ?





Złote życie

Złote życie kręci się w głowie
Złote życie porywa cię
Zapominasz, znikasz powoli
Złoto całkowicie pochłania cię




   UTWÓR ŻYCIA

Życie człowieka jak utwór muzyczny
Składa się z nut szczęścia i znoju
Czasem utwór życia wydaje się śliczny
A czasem czujesz nutkę niepokoju.

Najlepiej jak umiesz graj swój utwór życia
Nuty tak dobieraj jak serce dyktuje
Lecz gdy nuta wtrąci się fałszywa
Ból jak strzała boleśnie twe serce przeszyje.

Nuty w utworze mamy różnej wartości
Jedne przemawiają do ludzi inne przeciw nim
Te drugie to życiowe złości i zazdrości
Te pierwsze z serca płyną kryształowym potokiem.

Najbardziej cenione są nuty pokoju
Nuty nadziei, miłości, siły, wiary w ludzi
One przetrwają w szczęściu, życia znoju
One potrafią ze snu ludzi obudzić...





  Dodasz czego trzeba

Nie troszczcie się zbytnio
O pokarm, odzienie
Nie troszczcie się zbytnio
O jutro, bo dziś
Dosyć mam biedy.
Ja ciągły pielgrzym
Tej ziemi spękanej
Z pragnienia Twoich słów
Ziemi pokłutej od Twoich krzyży
Przydrożnych
Śródleśnych
Czczonych
Zapomnianych
Porzuconych
Zdeptanych
I tych noszonych na naszych barkach
Kłujących ziemię w ukrzyżowaniu
Jak pielgrzym idę
Ty Panie, wiesz czego mi trzeba.
Może dziś dojdę do Twego Królestwa.



Scena

Mam przed oczyma olbrzymią scenę,
Mnóstwo aktorów na niej gra.
Każdy pisze swoją rolę
Nad, złem, dobrem- życiem włada.

Ciemność burzy, krzywda , przemoc
Zawładnęła całą sceną
Kataklizmy, nędza - niszczy!
W roli głównej: noc.

Serca zamknięte
Drzwi zabite szczelnie
Smutek i ciemność
Zazdrość złość, bezmyślność.

Oto Tęcza ze Słońcem
Pod rękę wchodzi, oślepia
Oczy swym blaskiem,
Barwami łany zbóż opromienia,

Serca na lepsze przemienia
Do miłości budzi.
Drzwi na oścież otwiera
l jednoczy ludzi.

Tak na przemian: dzień i noc
Główni aktorzy, Życie całe
To sztuka ludzkich serc,
Dzieło miłości przewspaniałe!



WŁAŚCIWIE?

Cóż właściwie warte jest
życie szare, smutne , trudne
jakieś słowa, uśmiech, gest
i marzenia, tak ułudne.

Tak bym chciała coś zbudować,
coś trwałego i mocnego
mówić TAK i nie żałować
żadnej chwili życia mego.

Cóż właściwie warte jest
życie szare, smutne, trudne
nie wychodzi plan, zły test
i marzenia te tak złudne.

A tak chciałabym zbudować
życie nowe, nie tak smutne
tak chciałabym się radować
życiem, choć jest takie trudne.








Dodaj komentarz do tej strony:
Pana/Pani imię:
Pana/Pani adres email:
Pana/Pani strona:
Pana/Pani wiadomość:
 
  Witaj jako 92631 odwiedzający (223494 wejścia) :)))  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=